Ik zocht het woord

in paden en in bossen

In steden vol mensen zocht ik het

en ik vond enkel de zinnen

die zichzelf beschrijven

maar het woord dat vond ik niet

Ik zocht het woord in dromen

jaagde het na in fantasieën

en in tomeloos verlangen

Ook in stilte

heb ik het niet gevonden

En toen ik moe was

en verslagen

Toen ik het zoeken staakte

en zwarte dromen droomde

Toen alles ijdel leek

en ik verdrietig ben gaan slapen

toen vond ik het

achter een zee van tranen

Op de bodem van het gevoel

lag het verscholen

Tegen de rug van mijn ziel

had het zich verborgen

om mij te dienen daar

waar het leven dun is

als een zijden draad

Breekbaar als de stilte

In het diepste van het zijn

heeft het zich geopenbaard

De grenzen van het kenbare

beschrijvend

 

 

Kiek Bangert

Haarlem, 15-9-2010

© 2017 Kiek Bangert, Den Haag,  the Netherlands [+31614688844]

  • Studio 26 Keizerstraat
  • s-facebook